Niepubliczny Punkt Przedszkolny „Świetlik” w Skowronnie Dolnym

Niepubliczny Punkt Przedszkolny „Świetlik” w Skowronnie Dolnym, działa od września 2009 roku (wpis do ewidencji szkół i placówek niepublicznych ew. NW-4320/1/2009).

Dzieci zaczynają tu odkrywać swoje talenty i doskonalić umiejętności. Stawiamy nacisk na kształtowanie samodzielności i odpowiedzialności, przełamywanie ograniczeń, rozbudzanie potrzeby eksploracji. Szeroki wachlarz oddziaływań i metod pozwala na wszechstronny rozwój.

W czasie zajęć uczymy się, skaczemy na piłkach, tańczymy sami lub z rekwizytami, malujemy, rysujemy, rzeźbimy, kleimy, rzucamy się poduszkami, przyklejamy, budujemy z klocków, wycinamy, muzykujemy, poznajemy żywioły, smaki, zapachy, eksperymentujemy z różnymi masami, fakturami, itd. Po wyczerpujących zajęciach relaksujemy się lub słuchamy bajek. Dzieci realizują program przygotowujący do rozpoczęcia nauki w szkole.

Swoja opieką obejmujemy dzieci z:

  • upośledzeniem ruchowym
  • autyzmem dziecięcym
  • opóźnieniami rozwoju umysłowego
  • dziecięcym porażeniem mózgowym
Nasze przedszkole jest placówką bardzo kameralną, co sprzyja poczuciu bezpieczeństwa dzieci, ułatwia prawidłowy rozwój, służy nawiązywaniu kontaktów. Tutaj każdy każdego zna.
Placówka posiada przestronne sale oraz korytarze, ułatwiające swobodne przemieszczanie się dzieci, salę do rehabilitacji, hydromasaż, gabinet do terapii indywidualnej oraz gabinet logopedyczny, psychologicznej. Wszystkie pomoce oraz zabawki umieszczone są nisko, w zasięgu wzroku i ręki dziecka. Przy sprzyjającej aurze zajęcia odbywają się na przylegającym do przedszkola placu . Nasze przedszkolaki chętnie uczestniczą w różnorakich wyprawach tych bliskich i tych odległych. Rodzicom, którzy nie mogą samodzielnie dowozić dzieci do naszej placówki proponujemy bezpieczny przewóz dzieci z miejsca zamieszkania do naszej placówki oraz po zajęciach do miejsca zamieszkania.

Ramowy plan dnia

  • 7.30 – 8.50 witamy dzieci w przedszkolu i zabawy wg zainteresowań
  • 9.00 – 9.20 jemy śniadanie
  • 9.20 – 9.30 myjemy buzię, rączki, przygotowujemy się do pracy
  • 9.30 – 9.45 ćwiczymy oddychanie, rozciągamy się
  • 9.45 – 12.30 uczymy się i bawimy
  • 7.30 – 12.30 ćwiczymy nasze ciało, język i głowę
  • 12.30 – 12.45 przygotowujemy się do obiadu
  • 12.45 - 13.15 jemy obiad
  • 13.15 – 13.45 odpoczywamy, słuchamy bajek
  • 13.45 - 14.50 bawimy się, pracujemy, doskonalimy
  • 13.45 – 14.30 bawimy się, oczekujemy na rodziców

Zasady przyjęć

Do punktu przedszkolnego mogą uczęszczać dzieci w wieku od 3 do 10 lat , posiadające „orzeczenie o potrzebie kształcenia specjalnego” wydane przez Poradnię Psychologiczno – Pedagogiczną. Orzeczenie musi być dostarczone w ciągu miesiąca od chwili zapisania dziecka do przedszkola.

Zapisy do naszej placówki prowadzone są według kolejności zgłoszeń do wyczerpania miejsc. Zapraszamy do odwiedzenia naszego przedszkola.
Chętnych prosimy o wcześniejsze umówienie się pod numerem telefonu 041 3144201.



METODY PRACY Z DZIEĆMI W GRUPIE „KRASNALE” W PUNKCIE PRZEDSZKOLNYM „ŚWIETLIK”

OPRACOWAŁA MGR AGNIESZKA OPIATOWSKA

Ideą pracy naszej placówki jest tworzenie takich warunków , które rozwijałyby aktywność własną dzieci , pozwalały na ujawnienie się tkwiących w każdym z nich potencjalnych zdolności. Warunki te powinny umożliwić dzieciom w jak najpełniejszy sposób realizację ich potrzeb . Służą temu m. in. stosowane w przedszkolu nowatorskie metody pracy:

  • Metody Pedagogiki Zabawy
  • Metoda Dobrego Startu
  • Metoda ruchu rozwijającego Weroniki Sherborne
  • Muzykoterapia
  • Kynoterapia
  • Metoda Integracji Sensorycznej
  • Stymulacja polisensoryczna
  • Program aktywności Knillów
  • Metoda „Klucz do uczenia się”
  • Alternatywne metody komunikowania się
  • Hipoterapia
METODA WERONIKI SHERBORNE jest metodą niewerbalną; poprawia komunikację dziecka z otoczeniem, uaktywniając „ język ciała i ruchu”. Ruch jest podstawowym i naturalnym środkiem porozumiewania się, wychodzącym z centrum naszego ciała, do którego w pierwszym rzędzie sięgają dzieci małe i osoby z utrudnioną komunikacją słowną. Podstawą porozumiewania się za pomocą „ języka ruchów” jest świadomość swojego ciała . Kategorie ruchu w metodzie Ruchu Rozwijającego :
  • ruch prowadzący do poznania własnego ciała
  • ruch kształtujący związek jednostki z otoczeniem fizycznym –ruch wiodący do wytworzenia się związku z drugim człowiekiem
  • ruch prowadzący do współdziałania w grupie
  • ruch kreatywny
Ćwiczenia tą metodą można stosować z powodzeniem zarówno w grupie 3latków 5 –latków , jak i w grupie 6-latków. Wykorzystanie tej metody zależy od naszej inicjatywy i zapotrzebowania w danej grupie..
Zaletą tych zajęć jest, to, że nie potrzebujemy właściwie żadnych pomocy, a jedynie dużo wolnej przestrzeni, odpowiednie podłoże i świeże powietrze. Dzięki tym ćwiczeniom, dzieci uczą się poznawać przestrzeń i zachowywać w niej, czują się swobodnie i nie obawiają się otoczenia. Stają się mniej zahamowane i bardziej otwarte na sytuacje problemowe. Metoda ta pozwala dzieciom poznać swoje ciało i uczy kontrolować jego ruchy, ułatwia też nawiązywanie kontaktów, uczy empatii.
Bardzo ważnym walorem metody W. Sherborne jest to, iż w atmosferze radosnej zabawy umożliwia dzieciom zaspokojenie takich potrzeb psychicznych jak: bezpieczeństwa, wzrostu i rozwoju, w tym potrzeb społecznych i poznawczych. Ponadto Ruch Rozwijający pozwala na osiąganie zamierzonych efektów poprze eliminowanie czynników stresujących typu: nakaz, przymus, strach, obawa. Współćwiczący muszą wykazać się opiekuńczością, umiejętnością współdziałania i reagowania na potrzeby i możliwości innych.
Dzieci rozwijają i uczą się koncentracji oraz kontrolowania swojego zachowania (różnicowanie płynności ruchów, ćwiczenie siły oraz delikatności i wrażliwości).
Zajęcia prowadzone tą metodą dają dobre efekty w stymulacji rozwoju psychicznego i fizycznego wychowanków. Jak już wspomniałam w metodzie tej nie stosuje się rywalizacji, dzieci zahamowane lub nieśmiałe mają taką samą satysfakcję, jak pozostałe., ogromną radość sprawia im bliskość z osobą dorosłą, możliwość wypróbowania swojej siły i narzucanie dominującej roli dorosłemu.

Charakterystyczne dla metody W. Sherborne są następujące zasady:
  • ćwiczenia muszą być radosną zabawą dla dziecka
  • początek zajęć, to ćwiczenia, które dają poczucie bezpieczeństwa i oparcia
  • koniec zajęć zawsze ćwiczenia relaksacyjne
  • uczenie używania siły i delikatności
  • na przemienność ćwiczenia dynamiczne i relaksacyjne
  • na przemienność roli dziecka (uległa, dominująca) uczciwość w użyciu siły
  • utrzymywanie z dzieckiem kontaktu wzrokowego
  • stymulacja aktywności dziecka (większość ćwiczeń na poziomie podłogi)
  • stopniowe rozszerzanie kręgów doświadczeń społecznych.
Ruch Rozwijający może pomóc dzieciom w dwóch głównych sferach rozwojowych:
  • w rozwoju fizycznym
  • w rozwoju osobowości.
Dzieci mają satysfakcję z własnych, nawet małych dokonań, korzystają z doświadczeń ruchowych, zaczynają się uśmiechać. Widać na ich buziach radość zadowolenie.
Ruch Rozwijający Weroniki Sherborne w Polsce jest metodą dobrze znaną i stosowaną w pracy z dziećmi z różnymi problemami rozwojowymi i potrzebami edukacyjnymi.
Należy zaznaczyć, że terapia z najmłodszymi dziećmi, zdecydowanie różni się od zajęć z grupą dzieci starszych. Różnice te wyrażają się w rodzaju zabaw i wymaganych trudnościach, a przede wszystkim widoczne są w tempie i dynamice prowadzenia zajęć.

        
        



STYMULACJA POLISENSORYCZNA - zaburzenia w funkcjonowaniu analizatorów zakłócają, a często uniemożliwiają dzieciom nabywanie nowych doświadczeń i umiejętności. Rolą metody stymulacji polisensorycznej jest usprawnianie wszystkich zmysłów: czucia proprioceptywnego, dotyku, węchu, smaku, wzroku, słuchu, tak by umożliwić dzieciom zintegrowane, wielozmysłowe poznawanie świata. Ćwiczenia stymulacyjne są proste, nawiązują do wczesnych dziecięcych czynności i doświadczeń poznawczych, zaś materiały stosowane podczas zajęć są łatwo dostępne.
Przykładowe ćwiczenia służące stymulacji:
  • czucia proprioceptywnego (wewnętrznego): stanie na równoważni, huśtanie w kocu, podskoki na materacu, trampolinie, bujanie w topku rehabilitacyjnym;
  • zmysłu dotyku: masowanie całego ciała dłońmi terapeuty, pocieranie dłoni (innych części ciała) przedmiotami o różnorodnej fakturze, wielkości, twardości i kształcie, przesypywanie materiałów sypkich np. piasku, ziaren zbóż, zabawy w wodzie, manipulowanie tworzywami przekształcalnymi: ziemią, masą solną, plasteliną, ciastoliną, gliną, itp.
  • zmysłu węchu: wąchanie artykułów spożywczych i innych zapachów np. kosmetyków;
  • zmysłu smaku: smakowanie potraw, rozpoznawanie pokarmów na podstawie smaku, różnicowanie smaku słodkiego, kwaśnego, słonego, gorzkiego;
  • narządu wzroku: dostarczanie bodźców wielobarwnych (wystrój sali, środki dydaktyczne), wyodrębnianie figury z tła, rozpoznawanie osób, zwierząt i przedmiotów na obrazkach, rozpoznawanie kolorów;
  • narządu słuchu: słuchanie szelestów, szumów, dźwięków wydawanych przez ludzi, zwierzęta, przedmioty, rozróżnianie ich, lokalizowanie źródła dźwięku.


        
        

PROGRAM AKTYWNOŚCI KNILLÓW
Podstawowym celem metody jest rozbudowanie aktywności dziecka niepełnosprawnego, zachęcanie go do działania, przejawiania własnej inicjatywy.
Działania terapeutyczne oparte są na tworzeniu okazji do doświadczania i nabywania podstawowych informacji o sobie, co następuje w toku wykonywania sekwencji ćwiczeń ruchowych. Specjalnie opracowanym przez twórców metody ćwiczeniom towarzyszy muzyka. Stanowi ona istotny element wszystkich programów, bowiem każde działanie zaczynają i kończą określone dźwięki. Ćwiczenia składające się na dany program aktywności następują po sobie według stałego schematu, co czyni zajęcia dla dziecka przewidywalnymi  i bezpiecznymi.
Aktywność ruchowa sprzyja kształtowaniu świadomości swojego ciała, pozwala również nawiązywać bliski kontakt emocjonalny z innymi osobami.
Ćwiczenia z zastosowaniem Programów Knillów są lubianą przez dzieci formą ekspresji.

        
        

METODA „KLUCZ DO UCZENIA SIĘ”
Program dla dzieci w wieku przedszkolnym, mający na celu rozwijanie umiejętności sprzyjających procesom uczenia się: obserwacji i analizowania otaczającego świata, odczytywania języka symboli. Poszczególne części Programu są tak modyfikowane przez nauczycielki, aby jak najlepiej odpowiadały możliwościom dzieci i miały formę atrakcyjnej zabawy.
  • Zajęcia „matematyczne” kształtują umiejętność dostrzegania, opisywania, porównywania podstawowych cech przedmiotów: koloru, kształtu, rozmiaru
  • Zajęcia „literackie” służą rozwijaniu zdolności słuchania i rozumienia tekstu, wprowadzają w świat symboli.
  • „Ruch ekspresyjny” to zabawy, które uczą przekazywać i odczytywać komunikaty, wyrażać emocje drogą niewerbalną – poprzez mimikę, gesty.
  • Program obejmuje również zajęcia sprzyjające kształtowaniu i doskonaleniu koordynacji wzrokowo – ruchowej, umiejętności grafomotorycznych, konstrukcyjnych
  • .

        

MUZYKOTERAPIA 
Muzykoterapia polega na wykorzystywaniu wpływu muzyki na psychofizyczny rozwój dziecka oraz łączeniu dobieranych bodźców dźwiękowych z aktywnością ruchową.
Jest metoda, przy pomocy której można stworzyć sytuacje dostarczające sposobności do zaspokojenia potrzeb psychicznych i fizycznych dzieci. Uwrażliwia na odbiór bodźców z otoczenia, wpływa na rozwój świadomości swojego ciała, koncentrację uwagi, pamięć, wyobraźnię.
W trakcie zajęć muzykoterapeutycznych dzieci mają możliwość przeżycia i doświadczania czterech podstawowych sytuacji terapeutycznych:
  • odreagowania (uwalnianie napięć, emocji),
  • rytmizacji (uważne słuchanie, wyrabianie poczucia rytmu),
  • relaksacji ( odprężenie, wyciszenie, ukojenie),
  • aktywizacji (poczucie sprawstwa; „działam, jestem twórcą”, ożywienie).

        

BAJKOTERAPIA
Bajkoterapia to terapia przez bajki. Chyba wszystkie dzieci lubią ich słuchać. Jak wykazały badania psychologów, czytając określone bajki można dziecku pomóc w wielu trudnych dla niego sytuacjach emocjonalnych, takich jak np. irracjonalne lęki lub pierwsze dni w przedszkolu. 
Bajkoterapia to także doskonała metoda relaksacyjna. Odpowiednio dobrane i opowiedziane albo przeczytane historie mogą doskonale wyciszyć, choćby przed snem, po dniu pełnym wrażeń lub pracy.
Bajkoterapia to metoda nowa, genialna w swej prostocie, łatwa do nauki dla każdego, skuteczna i zyskująca coraz większą popularność na świecie.

        


METODY PEDAGOGIKI ZABAWY 
         Zabawa jest dominującą formą aktywności dziecka w wieku przedszkolnym. Zajęciem przez dzieci lubianym, atrakcyjnym, przyjemnym. W celu wspomagania rozwoju emocjonalnego i społecznego dziecka, wzbogacania doświadczeń, rozwijania nowych umiejętności stosuje się metody pedagogiki zabawy w formie:
  • zabaw stymulacyjnych z użyciem płachty animacyjnej,
  • pląsów, korowodów, tańców integrujących grupę,
  • zabaw ruchowych,
  • zajęć ze słowem i piosenką. Zajęcia prowadzone w oparciu o tę metodę stanowią dla dziecka okazję do radości oraz przyjemnego spedzenia czasu,


        


METODA INTEGRACJI SENSORYCZNEJ
Terapia integracji sensorycznej to inaczej uczenie mózgu prawidłowej integracji (odbierania i przetwarzania) danych sensorycznych. Opiera się na oddziaływaniu terapeutycznym na poszczególne zmysły: wzroku, słuchu, smaku, dotyku, węchu, równowagi, czucia głębokiego. W zakresie tych zmysłów mogą występować u dzieci różnego rodzaju deficyty. Niektóre z dzieci będą „potrzebowały” tzw. dostymulowania, inne – odwrażliwienia. W tej sytuacji, uczenie się jest cechą indywidualną, gdzie każde dziecko ma inne potrzeby i różne możliwości rozwojowe. Jest to brane pod uwagę przy przygotowaniu programu terapeutycznego dla dziecka.
W czasie zajęć wykorzystuje się specjalistyczny sprzęt (m.in. liny, huśtawki).. Ponieważ terapia prowadzona jest  w formie zabawy, dzieci chętnie uczestniczą w  zajęciach.
Diagnoza procesów integracji sensorycznej dzieci z niepełnosprawnością intelektualną opiera się głównie na wybranych próbach testu Obserwacja Kliniczna, wnikliwej obserwacji dziecka w czasie zajęć i funkcjonowania w codziennych sytuacjach oraz wywiadu z rodzicem dziecka.

        


METODA DOBREGO STARTU
Metodę tę wykorzystuje się głównie w celu przygotowania dzieci do nauki pisania i czytania.
Zajęcia składają się z kilku etapów:
  1. zajęcia wprowadzające ( ćwiczenia koncentracji uwagi i orientacji w schemacie ciała, uczenie się piosenki),
  2. zajęcia właściwe:
    • ćwiczenia ruchowe ( zabawy ruchowe nawiązujące do treści piosenki),
    • ćwiczenia ruchowo - słuchowe ( wystukiwanie rytmu do śpiewanej piosenki na bębenku, woreczkach z grochem, itp.)
    • ćwiczenia ruchowo - słuchowo - wzrokowe (wykonywanie wzorów literopodobnych, liter w rytm śpiewanej piosenki: rysowanie w powietrzu, na stole, na tackach z kaszą, tabliczkach, papierze),
  3. zajęcia końcowe ( ćwiczenia relaksacyjne, oddechowe, wyciszające).
Zajęcia mogą być prowadzone z grupą dzieci lub w formie zajęć indywidualnych. Założeniem metody Dobrego Startu jest jednoczesne rozwijanie mowy, funkcji wzrokowych, słuchowych, dotykowych, motorycznych oraz współdziałanie między tymi funkcjami (tzw. integracja percepcyjno- motoryczna).

        


ALTERNATYWNE METODY KOMUNIKOWANIA SIĘ
 Posługiwanie się mową werbalną nie jest dostępne dla wszystkich wychowanków przedszkola. By pomóc dzieciom komunikować się: rozumieć kierowane do nich polecenia, zaś przede wszystkim nauczyć je nadawania komunikatów będących wyrazem potrzeb, przeżyć i emocji, wykorzystujemy metody komunikacji alternatywnej: język gestów naturalnych oraz piktogramy.
Język gestów naturalnych
Proste gesty stosowane często przez ludzi spontanicznie towarzyszące mowie werbalnej mogą być zastosowane jako podstawowa metoda komunikowania się. Wówczas bazą dla porozumiewania się jest nadanie spontanicznym dotychczas gestom funkcji symbolicznej – gesty mają symbolizować przedmioty i zdarzenia oraz proste cechy przedmiotów, np. wysokie wspięcie na palcach - „coś jest duże”, imitowanie picia gestem –„chce mi się pić”, pogrożenie palcem - „nie wolno”. Gestykulację stosuje się podczas wspólnego działania, w zabawie, w próbach intencjonalnego porozumiewania się.
Piktogramy
Piktogramy to metoda polegająca na posługiwaniu się obrazkami w celach komunikacyjnych. Zestaw 600 obrazków o wymiarach 10x10 cm podzielony jest na kilkanaście kategorii np. osoby, ubranie, jedzenie, itp. Poszczególne pojęcia przedstawione są w formie uproszczonych rysunków. Piktogramy są wyraziste, nie posiadają zbyt wielu szczegółów. Obrazek podstawowy na piktogramie jest biały, jego tło czarne - uzyskany w ten sposób kontrast eksponuje treść znaku. Każdy obrazek ma podpis informujący o znaczeniu danego znaku. Z piktogramów tworzyć można plan dnia  pobytu dziecka w przedszkolu odpowiadający kolejno wykonywanym przez dzieci czynnościom. Można również tworzyć indywidualne książki komunikacyjne dla dzieci posługujących się  piktogramami, według potrzeb i możliwości każdego wychowanka.

        


AUTORSKIE PROGRAMY EDUKACYJNE
Podstawowym dokumentem służącym do planowania  i prowadzenia zajęć z wychowankami jest Program wychowania w przedszkolu. Program zakłada stymulowanie wszystkich sfer rozwoju dziecka i określa zadania, które mają temu służyć.
Podejmując działania terapeutyczne stosujemy ponadto inne programy edukacyjne i wychowawcze o charakterze autorskim:
  • Program integracji środowiskowej
  • Program integracji „Podajmy sobie ręce”
  • Program „Chcę być aktywny” wspomagający wyzwalanie aktywności dzieci
  • Program kulinarny „Zdobywam nowe doświadczenia”
Wszystkie wymienione  dokumenty są zgodne z Podstawą programową wychowania przedszkolnego. 
Program integracji środowiskowej
Głównym celem programu jest integrowanie się dzieci niepełnosprawnych intelektualnie i ich rodzin z otoczeniem społecznym i przyrodniczym. Służy temu m.in. stwarzanie sytuacji ułatwiających dziecku adaptację do warunków przedszkolnych, przełamywanie barier dzieci w kontaktach z osobami pełno - i niepełnosprawnymi, wdrażanie przedszkolaków do przestrzegania norm moralnych i zasad współżycia w grupie, wzmacnianie więzi ze środowiskiem rodzinnym dzieci, zapoznawanie wychowanków z wybranymi środowiskami przyrodniczymi.
Program „Chcę być aktywny”
Celem programu jest wspomaganie rozwoju dziecka zgodnie z jego potencjałem i możliwościami poprzez stosowanie w pracy wychowawczo- dydaktycznej elementów metod aktywizujących, wyzwalających aktywność sprawczą i poznawczą dzieci. Proponowane metody pracy to „korowody” (zabawy muzyczno - ruchowe) oraz formy parateatralne (teatrzyki kukiełkowe). Muzyka, ruch, rytm, elementy tańca stosowane w „korowodach” rozwijają umiejętność świadomego reagowania na sygnały, co sprzyja wydłużaniu koncentracji uwagi. Przygody postaci oglądanych podczas prezentowanych form parateatralnych wzbogacają sferę przeżyć dzieci, rozbudzają ich zainteresowanie, kształtują wyobraźnię, myślenie i mowę.
Program „Zdobywam nowe doświadczenia”
Program ukierunkowany jest na rozwijanie samodzielności dzieci. Środkiem wiodącym do osiągnięcia tego celu są prowadzone z dziećmi zajęcia, podczas których wychowankowie przygotowują proste posiłki, a następnie uczestniczą w ich konsumpcji.
Wykonywanie dań współgra z rytmem kalendarza przyrody - np. jesienią dzieci przygotowują przetwory, zimą pieką pierniczki, zaś wiosną wykonują surówki z nowalijek oraz desery z sezonowych owoców. Przedszkolaki robią także kanapki w czasie podwieczorku i pełnią obowiązki dyżurnego przy nakrywaniu do stołu. Podejmowane działania służyć mają doskonaleniu umiejętności samoobsługowych, poszerzaniu wiedzy dziecka o otaczającej  rzeczywistości oraz kształtowaniu kompetencji społecznych.


        


HIPOTERAPIA
Hipoterapia stanowi jedną z metod rehabilitacji osób niepełnosprawnych, a swoją specyfikację zawdzięcza koniowi biorącemu udział w terapii. To właśnie obecność konia - "współterapeuty" - sprawia, że jest to wyjątkowa i niepowtarzalna metoda terapeutyczna dająca zupełnie nowe i niespotykane w innych terapiach możliwości. Jest ona jednak ściśle powiązana z innymi metodami rehabilitacyjnymi i terapeutycznymi.
Hipoterapia - działanie mające na celu przywracanie zdrowia i usprawnianie przy pomocy konia i jazdy konnej, osób:
  • po przebytych chorobach zostawiających trwałe ślady w sprawności fizycznej i w życiu psychicznym,
  • upośledzonych umysłowo,
  • z deficytami rozwojowymi,
  • z uszkodzeniami analizatorów (wzrok, słuch),
  • niedostosowanych społecznie.
Celem terapii z koniem i terapii jazdą konną jest przywrócenie tym osobom sprawności fizycznej i psychicznej w możliwym do osiągnięcia zakresie. Hipoterapia stanowi jeden z elementów rehabilitacji leczniczej i jako taka jest prowadzona przez specjalistę, na zlecenie lekarza.
Dzięki hipoterapii następuje :
  • zmniejszenie zaburzeń równowagi i poprawa reakcji obronnych,
  • zwiększenie możliwości lokomocyjnych i zapewnienie kontaktu ze zwierzęciem i przyrodą,
  • stymulacja rozwoju psychoruchowego dziecka, w tym:
    • poprawa koordynacji wzrokowo ruchowej, orientacji przestrzennej oraz rozeznania w schemacie własnego ciała,
    • zwiększenie możliwości koncentracji uwagi i utrzymania zorganizowanej aktywności,
    • zwiększenie motywacji do wykonywania ćwiczeń,
    • rozwijanie samodzielności,
  • zwiększenie poczucia własnej wartości,
  • relaksacja i osłabienie reakcji nerwicowych.

        



DOGOTERAPIA - KYNOTERAPIA
Dogoterapia to najbardziej naturalny sposób “przemycenia” trudnych, czasem żmudnych ćwiczeń wspomagających rehabilitację z pomocą odpowiednio wybranych i przygotowanych psów. Dzieci nie lubią wykonywać “suchych” gestów, za którymi nic się nie kryje. Pies daje możliwość wykonania ćwiczeń w naturalny sposób i okazania uczuć.  Jeśli nam się uda, to jest to nasza wspólna wygrana.
Podczas zajęć wykonuje się wiele rodzajów ćwiczeń i zabaw, które mają służyć podstawowemu celowi dogoterapii, wszechstronnemu rozwojowi podopiecznego. Dogoterapia oddziałuje na sferę emocjonalną przez przełamanie bariery niepewności przed kontaktem z psem, akceptowanie obecności psa w bliskim otoczeniu, eliminowanie agresji i autoagresji u dziecka, kształtowanie pozytywnych emocji dziecka, rozwój empatii  i poprawę samooceny.

  ZABAWY NA ŚWIEŻYM POWIETRZU
Organizujemy spacery, wyjazdy i zabawy na świeżym powietrzu sprzyjające rozwijaniu doświadczeń społecznych, kształtowaniu pojęć o przyrodzie ożywionej i nieożywionej;

        




Nasz adres: Stowarzyszenie Pomocy Dzieciom Niepełnosprawnym Świetlik
Skowronno Dolne 52, 28-400 Pińczów, tel. 41 314 42 01,
e-mail: swietlik@pinczow.com